03-03-12

Even socialisten schokeren

Alhoewel redeneren op basis van '-isten' voor veel misleiding zorgt, het kan goed zijn dat de Leon de dag van vandaag bij de pvda zou aansluiten. Niet reageren, vermoei je niet te veel met ideologische discussie als de bedoeling op voorhand is van verdeeldheid te zaaien.

Beter dit : Telenet haalt vijf zenders uit de kabel, zdf,bbc1en2,f2,rai omdat tv per internet moet worden verkocht, ja wadde, zoeken naar kwaliteit wordt moeilijker, toch maar wat op faceboek blijven

link : laatste beelden van de Leon.

http://www.youtube.com/watch?v=gZjVlWGtTlo&feature=sh...

09:03 Gepost door octo in gastauteurs, geschiedenis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-01-11

Jasmijnrevolutie of jat-mijn-revolutie?

 ‎"Hopelijk wordt de Jasmijnrevolutie geen JAT MIJN Revolutie", denkt nu aan de zijde van Allah(zijn naam weze wat vaker progressief gebruik)de jongeman die zelfmoord pleegde tegen absurde toestanden...want vandaag komt er gewoon een nieuwe regering (met geen plaats voor voorhoedeörganisaties)Met plunderen gaat men er ni...et komen...sociale raden in de grote bedrijven oprichten, dat zou al meer doen bewegen dan wachten op een lichte daling van de voedselprijzen

http://www.dewereldmorgen.be/foto/2011/01/14/tunesië-de-j... 

00:21 Gepost door octo in gastauteurs, geschiedenis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-03-10

Hollandse verkiezingsmolen draait te snel.

YOUTUBE

Brief aan de Hollandse kiezers :

http://filosofischverzet.skynetblogs.be

http://offensief.socialisten.net/content/view/929/1/ 

16:21 Gepost door octo in geschiedenis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gemeenteraden, coalities, nederland |  Facebook |

23-02-10

Sleet op gangbare democratie-types

100_0946

 http://bloggen.be/conscience2008

In een wereld die op een ecologische wijze voorziet in alles waar de mensheid behoefte aan heeft : voedsel, wonen, energie,werken, telecom, transport, onderwijs,...is geen plaats meer voor oorlog, armoede en uitbuiting. Uitbuiting wordt in stand gehouden doordat men de mens het idee geeft dat hij iets te zeggen zou hebben...beter ware het van van een partijendemocratie naar een projektendemocratie over te gaan via een telematisch referendum waarbij de wereldbevolking zelf zich voor of tegen zaken van algemeen belang kan uitspreken en de politieke wereld zelf een programma kan opleggen...en indien  dat politieke wereldje dat programma dan niet uitvoert, zullen we in een tweede stemronde zelf onze vertegenwoordigers op projectlijsten wel verkiezen.

...we kunnen niet blijven 'carrefouren'

21:27 Gepost door octo in geschiedenis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: democratische, alternatieven |  Facebook |

31-01-10

De columns van Columbus (niet het ei)

De Columns van Colombus

Al meer dan 500 jaar geleden begon Christofel met geld bijeenzoeken voor een reis naar Indië, zo dacht hij. Vele brieven gingen er aan vooraf en toen hij met zijn drie schepen en zijn bemanning, die het vasteland liever kwijt dan rijk was, vertrok, hield hij nog een dagboek –‘blog’ bij van de reis, waarvan hij dacht dat ze zes weken zou duren. Het zouden drie maanden worden. Hij moest zijn bemanning voortdurend voorhouden dat er hen geweldige rijkdommen zouden wachten. Hij was er van overtuigd dat de aarde rond moest zijn, een appel was toch ook rond, had hij misschien gedacht toen hij reeds over de ontdekte werelddelen filosofeerde, net als Newton met zijn vallende zwaartekrachtappel.

De ontbossing van Europa was al danig gevorderd, niet in het minst voor de vele houten schepen waarmee oorlog moest worden gevoerd en steenkool en olie kende men nog niet. Een  enorm percentage van de originele Amerikaanse bevolking bezweek nog eeuwen na Columbus dood aan oorlog, maar vooral aan allerlei geïmporteerde ziekten.                    Het Amerikaanse continent werd bevolkt met paarden, koeien, varkens, schapen, graan,appels,peren…allemaal dieren en planten die ze ginder nog niet hadden. De eerste honderden paarden kwamen aan met een vloot die na de aankomst van Columbus vertrok om zoveel mogelijk buit mee terug te nemen. Zo leerden ze hier ook patatten, tabak, tomaten,pompoenen…enz. kennen. Syfilis naar verluid ook.

De tijd verstreek en de Indianen vingen de wilde mustangs uit de geweldige kudden paarden en ook hun leven veranderde. Niet alleen het Spanje, Portugal maar ook de Engelsen, Nederlanders…wilden geld verdienen aan de nieuwe gebieden…en ook zij maakten de oversteek met al hun voorraden zaad en dieren. De ontbossing van Amerika kon pas volop beginnen. Slaven uit Afrika werden geïmporteerd om allerlei projecten in het qua origineel bevolkingsaantal uitgedunde continent te bemannen. Later Aziatische mensen ook. Van separatie kwam integratie. Wouden werden grotendeels vervangen door wolkenkrabbers waarvan er op een zonnige elfde september twee door een groepje nieuwe imperialistische terroristen met een ijzeren vogel doorkliefd werden.

Geschiedenis, een fascinerend iets.  Maar ja, wie heeft er nog aandacht voor ? Is er al  onderzocht hoeveel werknemers er onder de lezers van de grootste krant van Vlaanderen zijn ? Zeer velen waarschijnlijk. Een groot percentage. Waarom ? De dag na de staking voor wat meer respect voor de arbeidende bevolking stond er bij het willekeurig openslagen van de krant links een volledige pagina van een interview met een leider van een werkgeverssyndicaat, en de pagina rechts, één vijfde van de pagina een fotoke van de betoging en een klein artikeltje…en de rest van die pagina was zo een typerend kenschetsend artikel over veiligheid in de straten, als of op elke straathoek een boef met een machinegeweer zou klaarstaan om uw portefeuile af te pakken. Kwestie van de aandacht van het sociaal gebeuren af te leiden. Een mens kan al eens beter naar een goede documentaire kijken of een boek  lezen in plaats van alle duiding en sensatie te slikken. Op zoek naar kwaliteit, niet alleen bij wat je eet, heel gezond ook het voedsel voor de geest dat je in-neemt.

de docu Le Clash des continents op Arte gisteren, aan te raden.

Octo 31/01/10 

16:53 Gepost door octo in geschiedenis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: columbus, ei, columns, blog |  Facebook |

08-10-09

Zigeunervervolging, wat een waanzin was dat ?

bron :youtube met dank aan facebook-vriend I.Cognito

Muzikanten zij DE ambassadeurs bij uitstek voor de verbroedering van alle mensen, waar Ludwig von Beethoven het over had.

Na de waanzin, altijd de documentaires waarbij, zoals in het geval van de canvas-reportage gisteren, de Vietnam-veteranen veelal de onzinnigheid van dat deel van hun leven op tal van gedetailleerde manieren overbrachten.

Binnen tien jaar een soortgelijke docu over Irak en dan één over andere oorlogsgebieden ? 'Say no to war', zoals de T-shirt van de dichter op de volgende link met een tekeningetje zegt : http://wimtattoo.blogspot.com

Culturele tip : alleen voor fijnproevers :

 http://www.inballingschap.web-log.nl/ 

 octo 08/10/09

17:56 Gepost door octo in geschiedenis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-09

Gids voor militanten in socio-politieke wereld

 

militeren,gids

filoview pictures : rechterzijde en linkerzijde (paar jaar terug)

Gids bij het militeren in de sociaal-politieke wereld

Nu er weer druk wordt gespeculeerd over in welke partij militeren en over welke eenheid en welk al dan niet kartel maken, dook FV even in de archieven van een tijd geleden. Een analyse die proefondervindelijk uit de praktijk ontstond, even een kort inleidinkje en we zijn vertrokken. Andere standpunten via link onderaan.

Melkboeren betogen zonder fruitboeren, Opelarbeiders zonder de mensen van Janssen Farmaceutica, het Spoor zonder de mensen van het ministerie van Financiën bijvoorbeeld. Eenieder lijkt in zijn eigen hoekje bang af te wachten wat er nog voor de sociale deur staat.

Eigenlijk doet 'men' met 'de mensen' wat  'men' wil,want ieder conflict wordt geïsoleerd en gesteriliseerd door elk dossier opzettelijk tot een administratief onontwarbaar kluwen te maken. Het simpele feit dat iedereen een inkomen zou moeten hebben en de achtergronden van het bredere waarom van een recessie bijvoorbeeld, tellen niet mee.

Deze lijnen zijn voornamelijk bedoeld voor mensen die het nut er niet van inzien om met Baskische, Vlaamse en andere vlaggen gaan te zwaaien of te gaan affiches plakken voor de haven -en andere moderne baronnen die op de totale vrijemarktpartijen staan, en zo zijn er vele partijen, allen met een andere vermomming.  

Tijdens onze opvoeding werd ons ingeprent dat ‘links’ stond voor geen eigen huis, geen persoonlijke bezittingen, geen private landbouwsector of geen kleine en middelgrote bedrijven en zo meer.Onzin natuurlijk. Vooral in de VS is een dergelijke hetze nog altijd aan de gang. Obama kan er van meespreken, nu hij dagelijks door de nieuwszender 'FOx' als communist opgevoerd wordt.  Wetende hoe vernauwd het klassebewustzijn is, voelt de sociale mens in de VS zich bijna verplicht van voor één van die twee partijen te stemmen en niet op een mogelijk alternatief…om de grootste schurken van de macht weg te houden. Je houdt het niet voor mogelijk dat het er normaal gevonden wordt dat 1 president over begin en einde van een oorlog kan beslissen, bijna zonder goedkeuring van het congres, maar niet over de gewoonste zaak van de wereld, het invoeren van iets dat een beetje op onze sociale zekerheid lijkt. 

Je wil je inzetten voor een beter draaiende wereld waar je meer tijd voor zinnige zaken hebt en je zoekt een samenwerkingsverband met anderen ?  Je wil in een grotere partij werken, de sociaal-democratische bijvoorbeeld, want je vindt dat de kiezers hun bed toch te ver weg staat van de politiek om in grotere getale voor meer inhoudelijke programma’s te stemmen en dat je daarom beter de conservatieven aan de top van je gekozen partij weg moet krijgen. 

Je eerste stap zal dan waarschijnlijk een lidkaart zijn. Je wil je werk-en woonomgeving met eerder antikapitalistische accenten bereiken.  Je komt tot de vaststelling dat je een groot deel van je tijd in niet politieke activiteiten moet steken : smuldagen, bals en zo verder…er moet immers geld in de kas komen…zelfs in een tijd dat de belastingbetalers de grote partijen hun rekeningen spekken.  Je wordt in oppositietijden door de niet partijleden veel minder gewantrouwd.

Je gaat hen in zoverre ze het nog kan schelen, hoop geven, in de wetenschap dat regeringsdeelname al het gene waar je je wil voor inzetten enorm sterk verwateren zal.  In tijden van relatieve welvaart, zal je merken, hebben weinigen een boodschap aan de collaboratie van het reformisme van de laatste 100 jaar. Als je erin slaagt van binnen een reformistische partij een tendens op te bouwen, zal je merken dat die eerst met een verscherpende economische crisis een invloed binnen de partij en hopelijk binnen een regeerprogramma zal kunnen uitoefenen.

Je droom van een absolute meerderheid binnen of voor je partij zal constant worden aangevreten door arrivisten binnen de partij, een partij is (partijen zijn) realiteitshalve zo een beetje een bloedstaal van de samenleving. De meest bewuste en onbaatzuchtige leden ervan zijn vaak minderheden.

Dra zal je merken dat de machtige partijbonzen het boven allerlei ingewikkelde partijstatuten uit, voor het zeggen hebben, zelfs al weten de partijleden dat alternatieve kandidaten aan een gemiddeld arbeidsloon willen zetelen. De vaak onderschatte psychologische redenen daarvoor liggen voor de hand. Eén vierde van de jobs zijn overheidsjobs.  Zestig procent van de kiezers verwacht uitsluitend dienstbetoon van zijn politiekers.  De voordelen van grotere belangengroepen in de maatschappij (ook binnen de werkersklasse), wegen niet op tegen de nadelen voor kleinere groepen (laaggeschoolden, werklozen…).

Weinigen durven kleur bekennen, want dan moeten ze uit hun schelp komen en dan verliezen of missen ze hun job, hun statuut enz… . In een dergelijke situatie van immobilisme vindt je weinigen die de energie en de moed opbrengen om zich op een andere manier met politiek gaan bezig te houden. Slaag je daar niet in, dan heb je de keuze om binnen een kleinere partij te gaan werken, waar men een programma hanteert dat meer in jou richting komt en er niet die slaafse carrière cultuur heerst.  Dan moet je nog het geluk hebben dat de acties waartoe beslist wordt en waar je de straat voor opmoet, je ook liggen. 100.000 handtekeningen tegen een bepaalde extreem-rechtse partij gaan ophalen, lijkt me niet een propagandistisch actiepunt, je moet meer laten zien waar je voor staat, dan uitpakken met waar je tegen bent, vindt jezelf misschien.  Bovendien, wat er in het buitenland gebeurdt, beïnvloed de dingen in eigen land, maar zo ver wensen de meeste mensen en leden van partijen niet te denken. De eigen sector, het eigen loon, is vaak dé norm...en internationale solidariteit iets voor met Kerstmis.

Je gaat merken dat te ver doorgedreven theoretische beschouwingen nu niet bepaald een éénmakend effect op de kleinere partijen hebben en je wil een praktischer aanpak en je wil niet je eigen gezichtspunten op bepaalde internationale problemen opgeven. In naam van, weer die ‘vrijheid’ een onafhankelijk Tibet of Koerdistan vragen is vragen voor versnippering op basis van ‘volk’ of ‘taal’…iedereen die zijn eigen taal spreekt zou geen probleem voor werkmensen mogen zijn.  De tijd van oprichting van nieuwe Staten vindt je immers voorbij, de wereld moet één natie worden en dat kan beter wanneer culturen zich aaneensluiten.

Na de oorlogen na de instorting van de USSR, verdedig je niet diegenen die om een Westerse vorm van democratie voor China staan te drummen, zelfs niet binnen Trotskistische organisaties. Je verdedigt een ander verkiezingssysteem voor Cuba, niet op basis van een terugkeer van die partijen, die het levenspeil van Cuba naar dat van Haïti zouden degraderen, maar op basis van het rechtstreeks op projectlijsten verkiezen van de ministers, zodat diegene die niet voor degelijker wegen zorgt bijvoorbeeld, na een tijd de laan uitvliegen kan…ipv door ‘de’ partij te worden beschermd.         

Je weet dat een organisatie of organisaties nodig zijn om vooruit te raken…dat de wereld steeds meer een maximum dan een minimumprogramma nodig heeft.  Je ziet meer en meer het belang van centralisme in. 

Je begint te snappen dat het wel eens zou kunnen zijn dat recessies via de loonstrijd systeembevestigend werken en dat het soms in ontbinding verkerende kapitalisme in zijn zogezegde aartsvijand, de werkersklasse, tevens, niet zijn doodgraver, maar zijn bondgenoot en redder vindt...als men alleen van looneisen uitgaat binnen een bepaald systeem, zonder structurele hervormingen of desnoods een ander systeem te eisen. 

Wat er ook van zij, de kapitalistenklasse blijft nog altijd veel beter geörganiseerd, zodat sociale raden die in woelige tijden fabrieken in internationaal gecoördineerd zelfbeheer zouden willen gaan beheren, nog verre toekomstmuziek zijn... wanneer zelfs de crisis van het kapitnlisme zelf onvoldoende bondgenoot van andere samenlevingsvormenen blijkt te zijn. Zolang de Westerse meerpartijendmocratie niet resulteert in  radicalere officiële  standpunten tegen de plundering van de wereld door enkelingen …la lutte doit continuer…  octo  honderden andere artikels en standpunten :  

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archives/category...

octo

 

 

01:36 Gepost door octo in geschiedenis, politiek, solidariteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: militeren, gids |  Facebook |